Uiteenlopende interviews

Voor Neurodiversity Pride Day 2020 zijn er 5 neurodivergente vrouwen geïnterviewd, en dit wordt samengevat in een artikel en audioclips van circa 2 minuten. Op deze pagina worden deze interviews gepresenteerd.

Over interviewer Roos Moesbergen: Roos is…. Verslaafd aan taal. Verslaafd aan mensen. Verslaafd aan natuur. Bovenal verslaafd aan schrijven. Een echte verhalenjager. Soms motivator. Alles over relativerend. Glijdt zij, als een vogel door het leven. bij iedere bocht, maakt zij een foto.

Uiteenlopend Interview #1: Samen sterk

Leerde kennen: Brenda Grund

Beschrijving: Brenda is bezig met opzetten van een academie voor vrouwen op het spectrum, al dan niet met eetstoornissen.

Hierbij probeert vrouwen DE tools te geven om met zichzelf aan de slag te gaan waarbij hun gevoel van eigenwaarde weer iets waardigs mag krijgen, iets eigens teruggeven en vooral de intrinsieke persoonlijkheid door THE laten groeien en bloeien
 
Deze wijsheid vergaarde Brenda reeds op vroege leeftijd, en zij leerde door te vragen, Een betrouwbaar stap in haar eigen ontwikkelingsproces.
 
Stapsgewijze treden maken de onzichtbare trap draagkrachtiger & betredenswaardig, iedereen kan dit overwinnen.
Meer lezen? Artikel voorbij ASS & anorexia artikel over- onderdiagnosticering
 

Uiteenlopend Interview #2: Vissen moeten zwemmen

Leerde kennen: Jetta Bergman

Jetta heeft de opleiding communicatie management gedaan & ik leerde haar kennen tijdens haar afstudeerproject, waarin zij een positioneringsadvies mocht uitbrengen voor www.wijzermetjebeperking.nl, het zoveelste platform voor mensen met een beperking. Al snel kwamen Jetta en ik erachter dat we een beetje op een lijn zijn omtrent haar advies & ideeën.

Ook zijn Jetta en ik het roerend eens over het feit dat vissen niet goed kunnen boomklimmen.

Je kunt het ze wel vragen, maar als blijkt dat het echt niet bij ze past, laat ze dan doen waar ze wel goed in zijn. Beoordeel vissen dan ook niet op hun vermogen om in bomen te klimmen. Maar vooral dat je dat dus ook niet! aan vissen moet vragen, Dat werken in vrijheid de enige manier is om tot grote inspiratie te komen & dat uiteraard iedereen een genie is.

Zij durft alles te bevragen maar altijd met respect & geeft mensen een goed gevoel door echt te luisteren, volgens haarzelf, is zij, nu 37 lentes jong, altijd! Oprecht nieuwsgierig & verbaasd in het leven en vooral in de observatie van het leven om haar heen. Vele van haar ideeën overstijgen de werk- en levenservaring die zij riet opdeed, haar stappen steeds weer voortbouwend op haar riet genomen stappen en ervaringen uit haar verleden.

Eenheid is haar kracht, eenheid in diversiteit, verbinding tussen alle mensen.

In haar ideale model is er simpelweg geen ruimte voor vooroordeel of angst.

Enkel met vereende krachten ziet zij toekomst voor een inclusieve samenleving, eentje waarin professionals leren van ervaringsdeskundigen en andersom. Zij ziet bijvoorbeeld de historische waarde van verschillende generaties mensen in een woonzorgcentrum, een samenspel waarin zij haar vrijwilligerswerk en haar ervaring als communicatiemedewerkster nog verder kan uitbouwen.

Door middel van een mensvriendelijke wijk & dus opgemelde (opgemelde?) Familiebenadering wil zij buurtcentra vervangen door plekken te creëeren voor jong en oud, eentje waarin ook dementie aandacht krijgt.

Door samen te werken, zorgen, spelen, tuinieren wil zij rust en ruimte maken voor ieder, ook in de stad.

Uiteenlopend interview #3: Iedereen kan!

Leerde kennen: Janece Milos

Mijn zeer goede vriend en mijn zoons inspirerende pianoleraar Janece Milos en ik hadden een interessant gesprek over, zoals gewoonlijk, ouderschap, onderwijs, MAAR meer nog "" wat ons beweegt ".

Als 9-jarig meisje begon deze dame te denken en begon ze pianolerares te worden, zo vertelde ze haar moeder. Ze isbegon pianolessen met haar vader op de leeftijd van 7 en eenOp 9-jarige leeftijd vertelde ze haar moeder dat ze had besloten pianoleraar te worden.

Eerst in de kerk, later had ze 1 - 5 leerlingen op de leeftijd van 13 jaar. Toen ze elf was, was ze een van de kerkpianisten in haar plaatselijke kerk geworden, waar ze ook regelmatig orgel speelde voor kerkdiensten. Om 13 Janece gaf al les aan 5 studenten. Ze studeerde Suzuki, montessori en steiner en werd trainer op de leeftijd van 18. Ze was homeschooled tot de universiteit door ouders die de filosofieën van Rudolf Steiner en Maria Montessori bestudeerden. EENOp 19-jarige leeftijd voltooide ze muziekstudies aan het conservatorium en Suzuki-onderwijscertificaat en begon ze Suzuki-piano te geven aan de muziekschool in haar stad.

Voor haar gaat Suzuki over een op observatie gebaseerde methode waarbij men HET kind ontmoet 'waar ze zijn'

En een stap verder, deze manieren van werken met kinderen brengen gezinnen bij elkaar en door middel van werk en spel groeien en groeien we en groeien we, elke dag een beetje meer richting jezelf en muziek. Het is gewoon onmogelijk om racistisch of discriminerend te zijn, want elk kind kan dat🎼Dus laten we allemaal geïnspireerd en gepassioneerd raken door muziek & DE manier waarop het ons raakt. Dichter bij een inclusieve samenleving waarin HET momentum iTS-vleugels wijd kan spreiden

Corona kan deze positieve spin-off geven door mensen weer gelijk te maken

Corona kan mensen bij elkaar brengen door opnieuw te bedenken dat we allemaal gelijk zijn. Een ander bewustzijnsniveau. Waarmee we allemaal!

Voor zichzelf zorgen

Wees aardig voor jezelf

Draag bij aan iedereen 

Voor de hele samenleving

Zo! Zijn we allemaal klaar voor deze mentale krachtuitdaging waarbij we ons hart open en gezond houden? En we leren elke dag een beetje meer om onszelf te onderwijzen met die boodschap 

Bedankt schat Janece, voor een inspirerend persoon moet je altijd geweest zijn en altijd zullen zijn. Trots voor Janece is DE bevestiging van positieve communicatie, vriendelijkheid en respect tussen twee mensen. We zijn allemaal mensen en met mededogen maken we het leven op aarde de moeite waard 
 

Uiteenlopend Interview #4: Schrijven mag!

Deze diashow vereist JavaScript.

Leerde kennen: Leonoor de Groot

Beschrijving: Voor Leonoor is schrijven niet nieuw. Op de basisschool schreef zij al allerlei (fantasie) verhalen en dit is ze tot nu toe blijven doen. Leonoor vindt het fijn om haar observaties en fantasie te uiten op papier en heeft haar eigen boek geschreven over een meisje met anorexia. Dit verhaal speelt zich af in een kliniek en is gebaseerd op haar eigen ervaringen. 

Een jaar geleden zij, tijdens haar tienerjaren, een verhaal op te schrijven over mensen in de puberteit, een tikkie perfectionistisch volgens haar eigen zeggen, wil zij dit zien als een voorlopig eenmalige eenmalige. 
 
Wellicht is zij geïnteresseerd om met gepaste trots dieper te duiken in de wereld van de neurodiversiteit. 
 

Soms is het veilig om terug te denken aan het verleden. Als je je bezighoudt met wat al geweest is, hoef je je minder druk te maken over het nu. Vroeger is iets waar je geen invloed meer op hebt. Het is toen gegaan zoals het is gegaan en dat heeft meestal een reden. Je kunt spijt hebben van de situatie, maar hem niet meer veranderen. De tijd is immers niet terug te draaien.

Voor sommigen is dit een stressbron en roept dit frustratie op, maar mij geeft het alle rust. Wat je toen hebt gedaan of de keuze die je toen hebt gemaakt, is een gegeven en moet je het doen, wat je er nu ook van vindt. Het enige waar je nu nog invloed op uit kan oefenen, is wat je nú doet. De rest is onomkeerbaar.

En ik denk dat dat voor mij op dit moment het probleem is. Dat wat ik nu doe, straks ook onomkeerbaar gaat zijn.

 

Uiteenlopend interview #5: HSP is belangrijk

Leerde kennen: Janet Sellis

Kwam tot het besluit om HSP te onderzoeken om zinvol met kids bezig te zijn en haar steen bij te dragen aan deze inclusieve maatschappij.
 
Terwijl zij de opleiding kwam zij erachter dat zij zelf ook hoogsensitief is, tevens zijn twee van haar kinderen met deze neurodiversiteit verrijkt.
 
Ervaring tot trainer deed zij op middellange coach for you, die extra steun geven aan kinderen in de brugklas bij bijvoorbeeld verhuizing, ziekte of ADHD.
 
Wij bespraken de paralellen tussen autisme en HSP. 
De meerwaarde van het niet labelen van hoogsensitieve mensen in tegenstelling tot de diagnose bij bijvoorbeeld ass, iedereen op dat spectrum krijgt het label 'op het spectrum' te zitten ………… ..
 
Verder praatten wij over de psychologie van de mens die altijd maar doorgaat en doorsijpelt in vakgebieden als marketing maar ook juist in gebieden als HSP.
 
Janet onderzoekt de raakvlakken en wil zich vooral inzetten voor mensen die 'erbuiten' vallen of lijken of dreigen te vallen. Niet omdat ze niet anders mogen zijn, integendeel, maar omdat de stigma's nog steeds voelbaar zijn helaas. 
 
De term behandeling heeft vaak een negatieve connotatie en mede daarom richt Janet haar pijlen op het accepteren en begrijpelijk maken van en voor mensen met HSP.
 
Passies zijn er om te volgen, volgens Janet simpelweg een kwestie van doen.
 
Rust ervaart zij bij aanvaarding & bewustwording.
 
Deze bewustwording maakt mensen toleranter, wij hebben allemaal verschillend werkende breinen.
 
Indien wij echt luisteren naar mensen met HSP (Nb toch een groep van 20-25% vd bevolking)
 
Kunnen wij met elkaar veel meer bereiken,
 
Samen voelen
Samen leren
Samen staan
 

Neurodiversity Pride Day 2019Voor meer interviews met neurodivergente vrouwen, kan je kijken naar de video serie Krachtig Anders, die voor Neurodiversity Pride Day 2019 werd gelanceerd.